De Tweede Wereldoorlog in 100 voorwerpen

In de Kunsthal in Rotterdam is momenteel een bijzondere samenwerking tussen 25 oorlogs- en verzetsmusea te Nederland te zien: De Tweede Wereldoorlog in 100 voorwerpen. Geschiedenis presenteren in 100 voorwerpen is misschien ook wel een klein beetje een trend; in 2010 deed de BBC het al in samenwerking met British Museum directeur Neil MacGregor in hun A History of the World in 100 Objects. Bij ons is het een bonte verzameling van bijzondere voorwerpen geworden, die voor het eerst op deze wijze zijn samengebracht. De opbouw van de tentoonstelling en de nummering is niet altijd even duidelijk, maar dat doet niet onder voor de overweldigende combinatie van voorwerpen en verhalen.

Image

De kracht van deze tentoonstelling is zeker dat elk voorwerp zijn eigen verhalen heeft en dat je op deze manier veel dingen over de Tweede Wereldoorlog te weten komt die je eigenlijk nog niet wist.  En zo komt toch ook de grote lijn van hoe de oorlog in Nederland verliep aan bod. Geschiedenis vertel je sowieso volgens mij veel beter door middel van verhalen; je zoemt in op het kleine verhaal waardoor uiteindelijk het grotere geheel ook naar voren komt. Verhalen blijven ook vaak veel meer bij mensen in de herinnering hangen dan gewoon stugge feiten over waar en wanneer iets gebeurd is.

Het is moeilijk om een hoogtepunt aan te wijzen uit de tentoonstelling en ik vermoed dat het ook heel persoonlijk is wat mensen zich naderhand het meeste zullen herinneren. In de media was er natuurlijk veel aandacht voor de knikkerdoos van Anne Frank, een voorwerp die meteen weer voor de realisatie zorgt dat de wereldberoemde Anne Frank slechts een kind was toen zij alles meemaakte. Ook indrukwekkend zijn de anti-gas kinderwagen speciaal gemaakt voor het jonge prinsesje Beatrix, en de knuffelbeer gevonden op een kamp door een jong meisje waar later een verborgen schat uit tevoorschijn komt. Veel indruk maakte ook de zelfgemaakte ring van een Joodse jongeman aan zijn grote liefde in het vrouwenkamp naast de zijne. Verder zijn er uniformen te zien van onder andere Seyss-Inquart en de witte vlag waarmee Rotterdam zich tijdens de capitulatie overgaf en nog heel veel meer.

Kortom, het is een mengelmoes aan objecten van herkenbaar tot bizar en van diep ontroerend tot grappig. Het is inderdaad heel bijzonder dat dankzij de samenwerking tussen verscheidene musea deze tentoonstelling tot stand is gekomen en het doet hopen voor meer van dit soort projecten in de toekomst.

Je kunt het nog gaan bezichtigen in de Kunsthal tot en met 5 mei. Er is een mooie publicatie verschenen waarin alle objecten en de verhalen verzameld zijn, de tentoonstelling heeft zijn eigen YouTube kanaal waar vast in de toekomst nog veel aan wordt toegevoegd en een website waarop je alles kan terug vinden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s